امروز تولد ۱۰۰ سالگیه تن تنه! می دونم، خیلی بی ربط بود. ولی خوب از شدت هیجان خوردگی نمی دونم چیکار کنم. دارم کامنت می زارم.

ارسال شده توسط ماندانا, مورخ ۲۱ فروردین ۱۳۸۶, ۴:۳۲ ب.ظ. #.

کامتتون رو در وبلاگ جناب مهندس درویش خواندم بر خود واجب دانستم که از لطفی که نسبت به من دارید تشکر کنم
به امید خشگ شدن سد سیوند
جیوا

ارسال شده توسط سعیدسعیدی, مورخ ۲۲ فروردین ۱۳۸۶, ۳:۳۹ ب.ظ. #.

آقا من از اینکه الان فهمیدم که لستر براون را از نزدیک دیدین کلی هیجان زده شدم اونوقت این ماندانا از شدت هیجان اونم برای ۱۰۰ سالگی تن تن سر ازپا نمی شناسه!!
اگر ۳ نفر توی زندگی ام باشن که همیشه آرزوی دیدار و گفتگو با اونها را داشته باشم ، اولیش دیوید سوزوکی ، دومی جین گودال و سومی لستر براون است ، خوش بحالتون !! حسودی ام شد

ارسال شده توسط مژگان جمشیدی, مورخ ۲۲ فروردین ۱۳۸۶, ۵:۰۰ ب.ظ. #.

زمانی فروغ گفته بود: ” بعضی از ما شعرا، فقط وقتی شعر می گوییم شاعر هستیم.”
حقیقت این است که به گمان من یکی از دلایل تشدید جریان پس رفت در ایران نیز آن است که بسیاری از به ظاهر متخصصان و طرفداران محیط زیست، عملاً در خفا آن کار دیگر می کنند…
برای همین است که خواندن روایت شما از لستر براون برایم بسیار شیرین و دلنشین بود.
پایدار باشید.

ارسال شده توسط محمد درویش, مورخ ۲۲ فروردین ۱۳۸۶, ۵:۴۷ ب.ظ. #.

نکته مهمی است که اشاره کرده ای. من معتقدم این مشکلی عمومی است که ما در تمام حوزه ها داریم و بخش اصلی آن مربوط می شود به خلقیات … ما ایرانی ها( با پوزش از خودمان!)اگر دقت کنید ما اساسا در اکثر حوزه ها آدم اصیل و واقعی نداریم چون عادت کرده ایم همه چیز را نیم بند و سر سری انجام بد هیم و یکی به میخ بزنیم یکی به نعل ( و گاهی برای خالی نبودن عریضه و یا فریب دیگران یکی هم بر سر خودمان!) برای همین است که پیش تر گفته ام ما روشنفکر اصیل نداریم ، فیلسوف اصیل نداریم ، نویسنده اصیل کم داریم ، فیلمساز مولف نداریم و…. تعدادی آدم داشته و داریم که با همان ابزار ها و کلمات و روش های قدیمی که بهش می گویند سنت، کمی ادا های جدید در می آورند و انتظار دارند که بهشان بگویند روشنفکر و فیلسوف و … مثلا شما شاملو و یکی دو نفر دیگر را از حوزه روشنفکری در ایران حذف کنید ته آن تقریبا هیچ نمی ماند جز خروار ها حرکت پوچ و غیر اصیل که نه نشانی از نقد و اعتراض در آن هست نه بویی از صداقت و نه ذره ای شجاعت. و یا اگر هدایت را از ادبیات مدرن ایران کم کنید نمی دانم چه چیزی ته آن خواهد ماند..حوزه های دیگر همینطور و از همه جالب تر حوزه محیط زیست است که اشاره تو و همینظور جناب درویش اشاره درست و مهمی است اما من اضافه می کنم که اینجا هم شده فضایی که عده ای برای خالی نبودن عریضه و فضل فروشی، حرف های تکراری بقیه حوزه ها را تکرار کنند…شکار چی های قدیمی که حالا در تریبون های عمومی هندوانه زیر بغل زعمای قوم می گذارند و اساتید محترمی که …. بماند…

ارسال شده توسط ابوالفضل وطن پرست, مورخ ۲۵ فروردین ۱۳۸۶, ۸:۰۷ ق.ظ. #.

سلام شهریار عزیز . از دیدن بلاگت خیلی خوشحالم . مشکل اساسی ما از بی عملی است . حرف زیبا زدن که کاری نداره ؟!

ارسال شده توسط آرش هنرآسا, مورخ ۲۵ فروردین ۱۳۸۶, ۱:۳۲ ب.ظ. #.

[...] چندی پیش، شهریار عیوض‌زاده عزیز، با ذکر خاطره‌ای از ملاقاتش با لستر براون – یکی [...]

ارسال شده توسط مهار بیابان زایی » بایگانی » حفظ محیط زیست ، تا چه اندازه برای ما جدی است؟!, مورخ ۲۱ تیر ۱۳۸۶, ۷:۲۲ ب.ظ. #.

[...] و مأیوس سازد.     پیش‌تر در باره زنهار خردمندانه‌ی شهریار عیوض‌زاده‌ی عزیز سخن گفته‌ام و یادآوری کرده‌ام که لستر براون، بی [...]

ارسال شده توسط مهار بیابان زایی » بایگانی » جوال دوز پژمان نوروزی به محمّدعلی اینانلو را جدی بگیریم!, مورخ ۸ بهمن ۱۳۸۸, ۱۱:۲۹ ق.ظ. #.